وکیل مهاجرت استرالیا، مهاجرت به استرالیا – موسسه دکتر دانی و وکلا

Difference between the Core Skills and Specialist Skills pathways
ویزای ۴۸۲ استرالیا؛ تفاوت مسیر Core Skills و Specialist Skills چیست و کدام مسیر برای شما مناسب‌تر است؟

مقدمه

ویزای ۴۸۲ استرالیا (Skills in Demand Visa) یکی از مهم‌ترین مسیرهای مهاجرت کاری به استرالیاست که به کارفرمایان این کشور اجازه می‌دهد در صورت نیاز به نیروی متخصص، افراد واجد شرایط را از داخل یا خارج از استرالیا استخدام کنند.

این ویزا از ۷ دسامبر ۲۰۲۴ جایگزین ویزای Temporary Skill Shortage شد و در ساختار جدید خود سه مسیر اصلی دارد: Core Skills، Specialist Skills و Labour Agreement.

دو مسیر Core Skills و Specialist Skills برای بسیاری از متقاضیان مهاجرت کاری اهمیت بیشتری دارند؛ زیرا هر دو امکان استخدام توسط کارفرمایان استرالیایی را فراهم می‌کنند، اما از نظر فهرست مشاغل مجاز، حداقل درآمد موردنیاز و برخی شرایط انتخاب شغل تفاوت‌های مهمی دارند.

سؤال اصلی این است: اگر قصد دریافت ویزای ۴۸۲ را دارید، باید از مسیر Core Skills اقدام کنید یا Specialist Skills؟

در این مقاله، شرایط هر دو مسیر، تفاوت حداقل حقوق، الزامات شغلی و نکاتی را بررسی می‌کنیم که پیش از انتخاب مسیر باید بدانید.

مسیر Core Skills چیست؟

مسیر Core Skills برای پاسخ به نیازهای عمومی و هدفمند بازار کار استرالیا طراحی شده است. در این مسیر، کارفرمای استرالیایی می‌تواند برای استخدام نیروی خارجی در مشاغلی که در فهرست رسمی Core Skills Occupation List (CSOL) قرار دارند، اقدام کند.

بنابراین، مهم‌ترین شرط شغلی این مسیر، قرار داشتن شغل پیشنهادی در فهرست CSOL است.

این فهرست شامل مشاغل متعددی در حوزه‌های مختلف مانند مدیریت، مهندسی، فناوری اطلاعات، حسابداری، خدمات درمانی، آموزش، ساخت‌وساز و سایر بخش‌های اقتصادی است.

شرایط اصلی اقدام از مسیر Core Skills

برای دریافت ویزای ۴۸۲ از این مسیر، متقاضی باید شرایط اصلی زیر را داشته باشد:

پیشنهاد شغلی و اسپانسر معتبر:

داشتن پیشنهاد استخدام از یک کارفرمای استرالیایی که شرایط لازم برای حمایت از نیروی خارجی را داشته باشد.

قرار داشتن شغل در فهرست CSOL:

موقعیت شغلی معرفی‌شده باید در فهرست مشاغل مجاز این مسیر قرار داشته باشد.

سابقه کار مرتبط:

داشتن حداقل یک سال سابقه کار مرتبط در شغل پیشنهادی یا حوزه‌ای مرتبط.

حداقل درآمد موردنیاز:

دریافت حقوق سالانه‌ای که هم با حداقل آستانه درآمدی Core Skills و هم با نرخ متعارف بازار کار استرالیا مطابقت داشته باشد.

زبان انگلیسی:

برخورداری از حداقل سطح زبان انگلیسی موردنیاز، مگر در صورت داشتن معافیت قانونی

ارزیابی مهارت:

ارائه Skills Assessment در مواردی که برای شغل یا شرایط متقاضی الزامی است.

سایر شرایط ویزا:

احراز شرایط مربوط به سلامت، شخصیت، بیمه درمانی و سایر الزامات مهاجرتی.

نکته مهم:
صرف قرار داشتن عنوان شغلی در CSOL برای واجد شرایط بودن کافی نیست. وظایف واقعی موقعیت شغلی نیز باید با شرح وظایف شغل موردنظر در طبقه‌بندی ANZSCO مطابقت داشته باشد.

مسیر Specialist Skills چیست؟

مسیر Specialist Skills برای جذب نیروهای ماهر با درآمد بالا طراحی شده است. در این مسیر، برخلاف Core Skills، قرار داشتن شغل در فهرست CSOL الزامی نیست.

بااین‌حال، این موضوع به معنای امکان اقدام برای تمام مشاغل نیست.

شغل معرفی‌شده باید در یکی از گروه‌های اصلی ۱، ۲، ۴، ۵ یا ۶ طبقه‌بندی ANZSCO قرار داشته باشد و حقوق تضمین‌شده سالانه متقاضی نیز به حداقل آستانه درآمدی Specialist Skills برسد.

این گروه‌ها عبارت‌اند از:

مشاغل گروه‌های اصلی ۳، ۷ و ۸ (کارگران فنی و ماهر، اپراتورهای ماشین‌آلات و رانندگان، کارگران ساده) در این مسیر قرار نمی‌گیرند.

بنابراین، حتی اگر فردی حقوق بسیار بالایی دریافت کند، چنانچه شغل پیشنهادی او در گروه‌های مجاز ANZSCO نباشد، نمی‌تواند صرفاً بر اساس میزان حقوق از مسیر Specialist Skills اقدام کند.

شرایط اصلی اقدام از مسیر Specialist Skills

متقاضیان این مسیر باید شرایط زیر را داشته باشند:

پیشنهاد شغلی و اسپانسر معتبر:

داشتن پیشنهاد استخدام از کارفرمای واجد شرایط در استرالیا.

گروه شغلی مجاز:

قرار داشتن شغل پیشنهادی در یکی از گروه‌های اصلی ۱، ۲، ۴، ۵ یا ۶ ANZSCO.

سابقه کار مرتبط:

داشتن حداقل یک سال سابقه کار مرتبط در شغل پیشنهادی یا حوزه‌ای مرتبط.

حداقل درآمد موردنیاز:

دریافت حقوق تضمین‌شده سالانه حداقل برابر با آستانه درآمدی Specialist Skills

نرخ متعارف بازار کار:

رعایت الزامات مربوط به حقوق متناسب با بازار کار استرالیا.

زبان انگلیسی:

برخورداری از سطح زبان موردنیاز، مگر در صورت داشتن معافیت.

ارزیابی مهارت:

ارائه ارزیابی مهارت در صورت الزامی بودن برای شغل یا شرایط متقاضی.

سایر شرایط ویزا:

احراز الزامات قانونی، سلامت، بیمه درمانی و شخصیت.

نکته مهم:
در این مسیر، میزان درآمد نقش تعیین‌کننده‌ای دارد؛ اما حقوق بالا به‌تنهایی کافی نیست و شرایط طبقه‌بندی شغلی نیز باید رعایت شود.

تفاوت Core Skills و Specialist Skills در یک نگاه

برای درک بهتر تفاوت این دو مسیر، می‌توان شرایط اصلی آنها را در جدول زیر مقایسه کرد:

معیار مقایسه Core Skills Specialist Skills
فهرست مشاغل الزامی است؛ CSOL محدود به CSOL نیست
گروه‌های شغلی مشاغل موجود در CSOL گروه‌های اصلی ۱، ۲، ۴، ۵ و ۶ ANZSCO
حداقل درآمد ۲۰۲۶–۲۰۲۷ ۷۹٬۴۲۳ دلار ۱۴۶٬۵۷۶ دلار
سابقه کار حداقل یک سال مرتبط حداقل یک سال مرتبط
اسپانسر کارفرما الزامی الزامی
زبان انگلیسی الزامی، مگر با معافیت الزامی، مگر با معافیت
ارزیابی مهارت در صورت الزام در صورت الزام
امکان اقدام برای اقامت دائم در صورت احراز شرایط در صورت احراز شرایط

در نتیجه:
تفاوت اصلی این دو مسیر در معیار انتخاب شغل و میزان درآمد موردنیاز است؛ نه در اصل داشتن اسپانسر یا حداقل سابقه کار

حداقل حقوق ویزای ۴۸۲ در مسیر Core Skills و Specialist Skills چقدر است؟

یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های این دو مسیر، حداقل درآمد سالانه موردنیاز است.

برای درخواست‌های نامزدی کارفرما که از ۱ ژوئیه ۲۰۲۶ تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۷ ثبت می‌شوند، آستانه‌های درآمدی به شرح زیر است:

مسیر حداقل درآمد سالانه
Core Skills ۷۹٬۴۲۳ دلار استرالیا
Specialist Skills ۱۴۶٬۵۷۶ دلار استرالیا

این مبالغ هر سال در ۱ ژوئیه، بر اساس شاخص‌های درآمدی استرالیا، به‌روزرسانی می‌شوند و در سال‌های مالی بعدی تغییر خواهند کرد.

آیا رسیدن به حداقل حقوق برای دریافت ویزا کافی است؟

خیر. یکی از نکات مهم در بررسی حقوق متقاضیان ویزای ۴۸۲، مفهوم Annual Market Salary Rate یا AMSR است.

AMSR به معنای نرخ متعارف حقوق برای یک موقعیت شغلی مشخص در بازار کار استرالیاست.

بر اساس الزامات مربوط به حقوق، دستمزد پیشنهادی باید هم حداقل درآمد تعیین‌شده برای مسیر انتخابی را تأمین کند و هم کمتر از نرخ متعارف بازار کار برای آن موقعیت نباشد.

برای مثال:

فرض کنید یک کارفرما قصد دارد فردی را در مسیر Core Skills با حقوق سالانه ۸۰ هزار دلار استخدام کند.

اگر حداقل درآمد این مسیر ۷۹٬۴۲۳ دلار باشد، از نظر آستانه درآمدی اولیه، حقوق پیشنهادی کافی به نظر می‌رسد.

اما اگر نرخ متعارف بازار کار برای آن شغل ۸۵ هزار دلار باشد، پرداخت ۸۰ هزار دلار ممکن است با الزامات حقوقی ویزا مطابقت نداشته باشد.

بنابراین، در بررسی پیشنهاد شغلی باید هر دو معیار را در نظر گرفت.

همچنین مزایای غیرنقدی مانند محل اقامت، خودرو یا سایر امکانات را نمی‌توان به‌عنوان جایگزین کسری درآمد موردنیاز در نظر گرفت.

نکته مهم:
مبالغ فوق بر اساس تاریخ ثبت درخواست Nomination کارفرما تعیین می‌شوند، نه صرفاً تاریخ ثبت درخواست ویزای متقاضی. بنابراین، در صورت تغییر سال مالی، باید آستانه درآمدی معتبر در زمان ثبت Nomination بررسی شود.

آیا برای مسیر Specialist Skills نیازی به قرار داشتن شغل در فهرست CSOL نیست؟

بله. یکی از مهم‌ترین مزیت‌های مسیر Specialist Skills همین موضوع است.

در مسیر Core Skills، شغل پیشنهادی حتماً باید در فهرست CSOL قرار داشته باشد. اما در مسیر Specialist Skills چنین الزامی وجود ندارد.

برای مثال، ممکن است شغل یک متقاضی در فهرست CSOL قرار نداشته باشد، اما از نظر طبقه‌بندی ANZSCO در گروه اصلی ۲ قرار بگیرد و پیشنهاد حقوقی او نیز حداقل درآمد موردنیاز Specialist Skills را تأمین کند.

چنین فردی می‌تواند امکان اقدام از مسیر Specialist Skills را بررسی کند.

البته باید توجه داشت که نبودن نام شغل در CSOL به‌تنهایی به معنای واجد شرایط بودن نیست. گروه شغلی، شرح وظایف، میزان درآمد و سایر الزامات قانونی باید همگی بررسی شوند.

سابقه کار موردنیاز برای دو مسیر چقدر است؟

یکی دیگر از شرایط مشترک Core Skills و Specialist Skills، داشتن حداقل یک سال سابقه کار مرتبط است.

این سابقه باید در شغل معرفی‌شده یا حوزه‌ای مرتبط با آن باشد.

بر اساس ضوابط اداره مهاجرت، سابقه کار مرتبط معمولاً باید در پنج سال پیش از درخواست ویزا کسب شده باشد و می‌تواند به شکل تمام‌وقت، پاره‌وقت یا Casual باشد.

اگر سابقه کاری به‌صورت پاره‌وقت یا Casual باشد، مجموع آن باید معادل حداقل ۱۲ ماه کار تمام‌وقت باشد.

همچنین لزوماً نیازی نیست این سابقه به‌صورت پیوسته کسب شده باشد.

بنابراین، اگر سابقه کاری شما به شکل پروژه‌ای یا پاره‌وقت بوده است، بهتر است پیش از کنار گذاشتن این مسیر، امکان محاسبه آن بررسی شود.

نقش کارفرما و اسپانسر در هر دو مسیر چیست؟

در هر دو مسیر Core Skills و Specialist Skills، داشتن کارفرمای واجد شرایط اهمیت اساسی دارد.

صرف دریافت یک پیشنهاد شغلی از یک شرکت استرالیایی به معنای واجد شرایط بودن برای ویزای ۴۸۲ نیست.

کارفرما باید شرایط لازم برای اسپانسری نیروی خارجی را داشته باشد و موقعیت شغلی نیز باید به‌صورت قانونی معرفی شود.

فرآیند معمول به این شکل است:

در بسیاری از موارد، کارفرما همچنین باید الزامات بررسی بازار کار استرالیا (Labour Market Testing) را رعایت کند.

این فرآیند معمولاً شامل انتشار آگهی استخدام برای موقعیت شغلی موردنظر و اثبات تلاش برای جذب نیروی مناسب در داخل استرالیاست. البته برخی معافیت‌های قانونی وجود دارند.

بنابراین، انتخاب مسیر مناسب فقط به شرایط فرد متقاضی بستگی ندارد؛ توانایی کارفرما برای اسپانسری و معرفی موقعیت شغلی نیز باید بررسی شود.

شرایط زبان انگلیسی در Core Skills و Specialist Skills

متقاضیان هر دو مسیر باید حداقل استاندارد زبان انگلیسی موردنیاز ویزای ۴۸۲ را داشته باشند، مگر اینکه مشمول یکی از معافیت‌های قانونی باشند.

این الزام معمولاً از طریق آزمون‌های مورد تأیید اداره مهاجرت مانند IELTS، PTE Academic، TOEFL iBT و سایر آزمون‌های پذیرفته‌شده قابل اثبات است.

برای آزمون‌های برگزارشده از ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۵ به بعد، حداقل نمره IELTS برابر با ۵ در هر چهار مهارت شنیداری، خواندن، نوشتن و مکالمه است. آزمون‌های برگزارشده پیش از این تاریخ طبق قواعد پیشین ارزیابی می‌شوند.

برای سایر آزمون‌ها، نمرات موردنیاز متفاوت است و باید جدول رسمی اداره مهاجرت بررسی شود.

همچنین برخی افراد، بر اساس تابعیت، سوابق تحصیلی یا شرایط خاص شغلی و استخدامی، ممکن است از ارائه مدرک زبان معاف باشند.

نکته مهم:
الزامات زبان را نباید با شرایط آزمون‌های سایر ویزاهای مهارتی استرالیا یکسان در نظر گرفت.

آیا ویزای ۴۸۲ از هر دو مسیر به اقامت دائم استرالیا منتهی می‌شود؟

بله. هر دو مسیر Core Skills و Specialist Skills می‌توانند در صورت احراز شرایط، زمینه‌ساز دریافت اقامت دائم استرالیا باشند.

یکی از مسیرهای مهم برای این موضوع، ویزای ۱۸۶ استرالیا (Employer Nomination Scheme) از طریق مسیر Temporary Residence Transition یا TRT است.

دارندگان واجد شرایط ویزای ۴۸۲ می‌توانند در صورت داشتن شرایط لازم، از طریق کارفرمای اسپانسر برای اقامت دائم اقدام کنند.

در شرایط فعلی، یکی از الزامات اصلی این مسیر، داشتن حداقل دو سال اشتغال تمام‌وقت واجد شرایط در شغل نامزدشده، تحت حمایت اسپانسر تأییدشده، در سه سال اخیر است.

البته دریافت اقامت دائم خودکار نیست و متقاضی باید سایر شرایط مربوط به ویزای ۱۸۶، از جمله الزامات شغلی، نامزدی کارفرما و شرایط قانونی را نیز رعایت کند.

بنابراین، اگر هدف نهایی شما دریافت اقامت دائم استرالیاست، بهتر است از همان ابتدا شرایط مسیر انتخابی را با الزامات ویزای ۱۸۶ نیز مقایسه کنید.

آیا دارندگان ویزای ۴۸۲ می‌توانند کارفرمای خود را تغییر دهند؟

بله، اما تغییر کارفرما تابع شرایط مشخصی است.

دارنده ویزای ۴۸۲ نمی‌تواند بدون رعایت الزامات مهاجرتی، آزادانه برای هر کارفرمای دیگری مشغول به کار شود.

اگر همکاری با کارفرمای فعلی پایان یابد، طبق مقررات فعلی (شرط ۸۶۰۷)، متقاضی حداکثر ۱۸۰ روز متوالی در یک دوره و مجموعاً ۳۶۵ روز در طول مدت ویزای مربوطه فرصت دارد تا:

بنابراین، ویزای ۴۸۲ در عین فراهم کردن فرصت اشتغال در استرالیا، با محدودیت‌هایی در زمینه تغییر کارفرما همراه است.

برای انتخاب Core Skills یا Specialist Skills چه نکاتی را باید بررسی کنید؟

انتخاب مسیر مناسب صرفاً بر اساس حقوق پیشنهادی یا عنوان شغلی انجام نمی‌شود.

برای تصمیم‌گیری صحیح، بهتر است چند عامل به‌صورت هم‌زمان بررسی شوند:

۱. کد شغلی ANZSCO

ابتدا باید مشخص شود شغل پیشنهادی دقیقاً تحت چه کدی در طبقه‌بندی ANZSCO قرار می‌گیرد. عنوان شغلی به‌تنهایی تعیین‌کننده نیست و وظایف واقعی موقعیت شغلی اهمیت زیادی دارند.

۲. وضعیت شغل در فهرست CSOL

اگر شغل در CSOL قرار داشته باشد، امکان بررسی مسیر Core Skills وجود دارد. اگر در این فهرست نباشد، باید شرایط Specialist Skills بررسی شود.

۳. میزان حقوق تضمین‌شده

حقوق پیشنهادی باید با آستانه درآمدی مسیر انتخابی مطابقت داشته باشد و الزامات نرخ متعارف بازار کار نیز رعایت شود.

۴. شرایط کارفرما

کارفرما باید امکان اسپانسری و معرفی موقعیت شغلی را داشته باشد. حتی اگر متقاضی از نظر سابقه کار و مهارت واجد شرایط باشد، عدم احراز شرایط کارفرما می‌تواند مانع اقدام شود.

۵. سابقه کار و مدارک حرفه‌ای

سوابق کاری، شرح وظایف، مدارک تحصیلی، مجوزهای حرفه‌ای و ارزیابی مهارت در صورت لزوم باید بررسی شوند

۶. هدف بلندمدت مهاجرت

اگر قصد دریافت اقامت دائم را دارید، بهتر است امکان استفاده از مسیر ویزای ۱۸۶ و شرایط آن را نیز از ابتدا در نظر بگیرید.

مثال‌های کاربردی برای انتخاب مسیر مناسب

برای درک بهتر تفاوت دو مسیر، دو مثال فرضی را در نظر بگیرید:

مثال اول: متقاضی مناسب برای Core Skills

فردی را تصور کنید که در حوزه‌ای تخصصی فعالیت دارد، حداقل یک سال سابقه کار مرتبط کسب کرده و از یک کارفرمای استرالیایی پیشنهاد شغلی با حقوق سالانه ۹۰ هزار دلار دریافت کرده است.

اگر شغل پیشنهادی او در فهرست CSOL باشد و سایر شرایط از جمله نرخ متعارف بازار کار، اسپانسر و زبان انگلیسی را رعایت کند، می‌تواند مسیر Core Skills را بررسی کند.

مثال دوم: متقاضی مناسب برای Specialist Skills

فرد دیگری را در نظر بگیرید که در یک شغل متعلق به گروه اصلی ۲ ANZSCO فعالیت دارد، اما شغل او در فهرست CSOL قرار ندارد.

اگر این فرد حداقل یک سال سابقه کار مرتبط داشته باشد و پیشنهاد حقوقی تضمین‌شده او حداقل ۱۴۶٬۵۷۶ دلار استرالیا در سال باشد، می‌تواند شرایط Specialist Skills را بررسی کند.

در این مثال، نبودن شغل در CSOL مانع اقدام از مسیر Specialist Skills نیست؛ مشروط بر اینکه سایر شرایط قانونی نیز برقرار باشند.

این مثال‌ها فرضی هستند و واجد شرایط بودن هر فرد باید بر اساس کد شغلی، شرح وظایف و شرایط واقعی پرونده بررسی شود.

اشتباهات رایج در انتخاب مسیر Core Skills و Specialist Skills

برخی تصورات اشتباه می‌توانند باعث انتخاب مسیر نامناسب یا حتی رد درخواست شوند.

مهم‌ترین آنها عبارت‌اند از:

تصور اینکه حقوق بالا به‌تنهایی برای Specialist Skills کافی است:

شغل باید در گروه‌های مجاز ANZSCO قرار داشته باشد.

تصور اینکه تمام مشاغل موجود در ANZSCO برای Core Skills قابل قبول هستند:

در این مسیر، قرار داشتن شغل در CSOL ضروری است.

اشتباه گرفتن عنوان شغلی با کد ANZSCO:

شرح وظایف واقعی موقعیت شغلی اهمیت بیشتری از عنوان درج‌شده در قرارداد دارد.

نادیده گرفتن نرخ متعارف بازار کار:

رسیدن به حداقل درآمد قانونی، به‌تنهایی برای تأیید حقوق پیشنهادی کافی نیست.

فرض اینکه هر پیشنهاد شغلی به معنای اسپانسر معتبر است:

شرایط کارفرما و Nomination باید جداگانه بررسی شوند.

نادیده گرفتن تغییرات سالانه آستانه درآمدی:

مبالغ موردنیاز با شروع سال مالی جدید (۱ ژوئیه) تغییر می‌کنند.

جمع‌بندی؛ کدام مسیر برای شما مناسب‌تر است؟

مسیر Core Skills و Specialist Skills هر دو فرصت مناسبی برای ورود به بازار کار استرالیا از طریق ویزای ۴۸۲ فراهم می‌کنند، اما شرایط انتخاب آنها متفاوت است.

اگر شغل شما در فهرست CSOL قرار دارد و حقوق پیشنهادی شرایط درآمدی مسیر Core Skills را تأمین می‌کند، این مسیر می‌تواند گزینه مناسبی باشد.

در مقابل، اگر شغل شما در گروه‌های مجاز ANZSCO برای Specialist Skills قرار دارد و پیشنهاد حقوقی شما به حداقل درآمد موردنیاز این مسیر می‌رسد، می‌توانید مسیر Specialist Skills را بررسی کنید؛ حتی اگر شغل شما در CSOL وجود نداشته باشد.

در نهایت، انتخاب مسیر مناسب باید بر اساس ترکیبی از کد شغلی، شرح وظایف، سابقه کار، میزان حقوق، شرایط اسپانسر و اهداف مهاجرتی متقاضی انجام شود.

تیم DDA Migration  تحت نظارت دکتر مجتبی دانی، وکیل حقوقی مهاجرت با کد LPN5515173 با تجربه در پرونده‌های پیچیده مهاجرتی استرالیا، آماده است تا در هر مرحله از این فرآیند، از پاسخ به NOICC تا اعتراض به ART ، در کنار شما باشد. همین امروز با ما مشورت کنید.

سؤالات متداول (FAQ)

بله. در مسیر Core Skills شغل پیشنهادی باید در فهرست CSOL باشد. بااین‌حال، قرار داشتن عنوان شغل در فهرست کافی نیست و وظایف واقعی شغل نیز باید با شرح وظایف همان شغل در ANZSCO مطابقت داشته باشد.

لزوماً خیر. علاوه بر آستانه درآمدی، شغل شما باید در یکی از گروه‌های اصلی ۱، ۲، ۴، ۵ یا ۶ ANZSCO باشد. مشاغل گروه‌های ۳، ۷ و ۸ حتی با حقوق بالا از این مسیر اقدام نمی‌کنند.

نه الزاماً. حقوق باید هم حداقل آستانه درآمدی را تأمین کند و هم کمتر از نرخ متعارف بازار کار (AMSR) برای همان شغل نباشد. مزایای غیرنقدی جایگزین کسری حقوق نمی‌شوند.

بله، در صورتی که مجموع آن معادل حداقل ۱۲ ماه کار تمام‌وقت باشد و سابقه مرتبط در پنج سال پیش از درخواست ویزا کسب شده باشد. سابقه لازم نیست پیوسته باشد.

بله، در صورت احراز شرایط. مسیر رایج آن ویزای ۱۸۶ (مسیر TRT) است که حداقل دو سال اشتغال تمام‌وقت واجد شرایط در سه سال اخیر را می‌خواهد. دریافت اقامت دائم خودکار نیست و سایر شرایط ویزای ۱۸۶ نیز باید رعایت شود

امتیاز دهید

دیدگاهتان را بنویسید