وکیل مهاجرت استرالیا، مهاجرت به استرالیا – موسسه دکتر دانی و وکلا

Sponsorship Limitations for Partner Visas
محدودیت‌های اسپانسری ویزای پارتنر

چگونه با شناخت محدودیت‌های قانونی، سوابق قبلی و استثناهای احتمالی، با آگاهی بیشتر برای ثبت درخواست آماده شویم؟

مقدمه

آیا می‌دانید ممکن است رابطه شما کاملاً واقعی باشد، همسرتان همه شرایط را داشته باشد و باز هم اسپانسری تأیید نشود؟

بیشتر زوج‌ها برای ویزای پارتنر روی اثبات رابطه تمرکز می‌کنند: مدارک مالی، زندگی مشترک، عکس و شهادت دوستان. اما مهاجرت استرالیا یک سؤال دیگر هم می‌پرسد: آیا خودِ اسپانسر از نظر قانونی می‌تواند اسپانسر شود؟

سابقه اسپانسری قبلی، سابقه دریافت ویزا از طریق همسر قبلی، نوع ویزای والدین و برخی سوابق کیفری می‌توانند اسپانسری را متوقف کنند. در این راهنما این محدودیت‌ها را قدم‌به‌قدم بررسی می‌کنیم: هر محدودیت چگونه محاسبه می‌شود، کجا استثنا وجود دارد و پیش از ثبت درخواست چه باید بررسی کنید.

۱. چه کسی می‌تواند اسپانسر شود؟

در مسیرهای معمول، اسپانسر باید دست‌کم ۱۸ سال داشته باشد و یکی از این سه وضعیت را داشته باشد:

این محدودیت‌ها در مسیرهای زیر اهمیت پیدا می‌کنند:

مسیر ویزای موقت ویزای دائم
داخل استرالیا زیرکلاس ۸۲۰ زیرکلاس ۸۰۱
خارج از استرالیا زیرکلاس ۳۰۹ زیرکلاس ۱۰۰
نامزدی (ازدواج موعود) زیرکلاس ۳۰۰ مسیر جدا، سپس ویزای پارتنر

داشتن شهروندی یا اقامت دائم به‌تنهایی تأیید اسپانسری را تضمین نمی‌کند. سابقه اسپانسر هم بررسی می‌شود. قواعد اصلی در Migration Regulations 1994 آمده است:

  • ۱.۲۰J: سقف تعداد و فاصله پنج‌ساله
  • ۱.۲۰KA: محدودیت ویژه برخی دارندگان ویزای والدین مشارکتی
  • ۱.۲۰KB و ۱.۲۰KC: محدودیت‌های کیفری
  • ۱.۲۰KD: تعریف «سابقه کیفری قابل‌توجه»

این مقررات شرایط و استثناهای جدا دارند. آن‌ها را یکی فرض نکنید.

۲. سقف تعداد: حداکثر دو اسپانسری در طول عمر

طبق ۱.۲۰J، وزیر نباید اسپانسری را تأیید کند، مگر اینکه حداکثر یک نفر دیگر قبلاً با اسپانسری شما مجوز مشمول این مقرره را گرفته باشد. به همین دلیل این قاعده را «سقف دو اسپانسری در طول عمر» می‌نامند.

ملاک شمارش چیست؟

ملاک تعداد افراد است، نه تعداد فرم‌ها یا ویزاها. مثال: اگر اول برای همسر آینده‌تان ویزای ۳۰۰ گرفته باشید و بعد از ازدواج همان فرد را برای ویزای پارتنر اسپانسر کنید، این دو مرحله یک اسپانسری برای یک نفر است، نه دو اسپانسری.

سه نکته مهم
  1. گذشت پنج سال سقف تعداد را از بین نمی‌برد. سقف تعداد و فاصله زمانی دو شرط جدا هستند؛ صرف گذشت زمان، اسپانسری نفر سوم را ممکن نمی‌کند.
  2. پایان رابطه یا طلاق سابقه را پاک نمی‌کند. اگر مجوز اعطا شده باشد، آن سابقه باقی می‌ماند.
  3. وارد نشدن شریک قبلی به استرالیا معیار مناسبی نیست. آنچه اهمیت دارد اعطای مجوز و ساختار پرونده قبلی است.

درخواست ردشده یا پس‌گرفته‌شده که هیچ مجوزی در پی آن اعطا نشده، معمولاً مثل یک اسپانسری موفق شمرده نمی‌شود. اگر اسپانسری پس گرفته شده اما شریک قبلی بر پایه مقررات خشونت خانوادگی ویزای دائم گرفته باشد، ممکن است این مورد هم در شمارش لحاظ شود؛ این وضعیت را حتماً با متن مقرره و مشاوره تخصصی بررسی کنید. در هر حال کل سابقه را باید کامل بررسی و اعلام کنید.

۳. فاصله پنج‌ساله: دو حالت متفاوت

یک اشتباه رایج این است که فکر می‌کنند قاعده پنج‌ساله فقط برای کسانی است که قبلاً شریک خود را اسپانسر کرده‌اند. در عمل ۱.۲۰J دو وضعیت را پوشش می‌دهد:

پنج سال از چه تاریخی شروع می‌شود؟

مبنا تاریخ ثبت درخواست قبلی است. تاریخ صدور ویزا، دریافت اقامت دائم، جدایی یا طلاق مبنا نیست. درخواست‌های ترکیبی (مثلاً ۸۲۰ و ۸۰۱ یا ۳۰۹ و ۱۰۰) یک بار ثبت می‌شوند و یک تاریخ درخواست دارند؛ مرحله دائم تاریخ جداگانه ندارد.

مثال فرضی: اگر درخواست قبلی در ۱۰ مارس ۲۰۲۲ ثبت شده باشد، شمارش پنج سال از همان روز آغاز می‌شود، نه از روز صدور ویزا.

این محدودیت کی بررسی می‌شود؟

این محدودیت مانع «تأیید اسپانسری» است، نه مانع «ثبت درخواست». بر پایه متن مقرره و رویه تصمیم‌گیری (از جمله رأی‌های ART و AAT پیشین)، شرط پنج سال در زمان تصمیم‌گیری درباره تأیید اسپانسری سنجیده می‌شود. بنابراین ثبت پیش از پنج سال از نظر فنی ممکن است؛ اما اگر اداره مهاجرت پیش از گذشت پنج سال تصمیم بگیرد، اسپانسری رد می‌شود. پیامدها فقط رد اسپانسری نیست: هزینه ویزا معمولاً بازپرداخت نمی‌شود و وضعیت بریجینگ‌ویزا و قانونی‌بودن اقامت شما ممکن است تحت تأثیر قرار بگیرد. این تصمیم را فقط پس از مشاوره تخصصی و با در نظر گرفتن زمان‌های فعلی پردازش بگیرید.

توصیه عملی: پیش از هر اقدامی، برای هر پرونده قبلی سه چیز را یادداشت کنید: تاریخ ثبت، نوع ویزا و نتیجه نهایی.

۴. محدودیت ویژه دارندگان ویزای والدین مشارکتی (۱.۲۰KA)

این محدودیت را با قاعده عمومی ۱.۲۰J اشتباه نگیرید. ۱.۲۰KA مربوط به کسانی است که از ۱ ژوئیه ۲۰۰۹ به بعد یک «ویزای مشخص‌شده» (specified visa) گرفته‌اند؛ در عمل ویزاهای والدین مشارکتی مانند Contributory Parent (زیرکلاس ۱۴۳) و Contributory Aged Parent (زیرکلاس ۸۶۴). فهرست دقیق این ویزاها در متن ۱.۲۰KA(4) تعریف شده است.

مشکل زمانی پیش می‌آید که دارنده چنین ویزایی بخواهد کسی را اسپانسر کند که تا روز اعطای ویزای والدین همسر یا پارتنر او بود. در این حالت وزیر نباید اسپانسری را تا پنج سال پس از روز اعطای ویزای والدین تأیید کند. این قاعده برای متقاضی ویزای پارتنر موقت و نامزدی هم مطرح است.

مقرره شروع دوره پنج‌ساله
۱.۲۰J تاریخ ثبت درخواست مربوط قبلی
۱.۲۰KA تاریخ اعطای ویزای والدین

۱.۲۰KA هم مانع تأیید اسپانسری است و در زمان تصمیم‌گیری بررسی می‌شود. استثنا طبق ۱.۲۰KA(3) دو حالت دارد: (الف) متقاضی دلایل قانع‌کننده‌ای، غیر از دلایل مالی، برای اینکه همزمان با اسپانسر درخواست ندهد داشته است؛ یا (ب) همزمان با اسپانسر درخواست داده اما پیش از اعطا، به دلایل قانع‌کننده‌ای غیر از مالی، آن را پس گرفته است. این استثنا تأیید قطعی نیست و باید با مدارک ثابت شود.

۵. سوابق کیفری: همه‌چیز به نوع پرونده بستگی دارد

هر سابقه کیفری به معنای رد خودکار اسپانسری نیست. نوع جرم، وضعیت اتهام یا محکومیت، میزان مجازات و سن متقاضیان تعیین می‌کنند کدام مقرره اعمال شود.

مقرره ۱.۲۰KB: جرم قابل‌ثبت (Registrable Offence)

این مقرره در درخواست‌های فرزند، پارتنر و نامزدی مطرح می‌شود، وقتی دست‌کم یکی از متقاضیان زیر ۱۸ سال باشد. اگر اسپانسر، یا همسر یا پارتنر او، به جرم قابل‌ثبت متهم یا محکوم شده باشد، وزیر باید اسپانسری همه متقاضیان را رد کند، مگر اینکه استثنا برقرار باشد.

استثناها شرایط جدا دارند؛ از جمله گذشت بیش از پنج سال از پایان مجازات (شامل دوره آزادی مشروط) پیش از تاریخ درخواست تأیید اسپانسری و وجود شرایط قانع‌کننده‌ای که اسپانسر یا متقاضی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. شرایط دقیق هر مسیر استثنا و زمان سنجش سن را باید با متن جاری مقرره تطبیق دهید.

مقرره ۱.۲۰KC و ۱.۲۰KD: جرم مرتبط و سابقه کیفری قابل‌توجه

۱.۲۰KC درباره ویزاهای پارتنر و نامزدی است. «جرم مرتبط» جرمی است طبق قانون فدرال، ایالت، قلمرو یا کشور خارجی، که یکی از این موضوع‌ها را در بر داشته باشد:

توجه کنید که جرم خارجی هم می‌تواند «جرم مرتبط» باشد. صرف داشتن محکومیت کافی نیست. دو سؤال باید جواب بگیرد:

  1. آیا جرم از نوع «جرم مرتبط» است؟
  2. آیا اسپانسر طبق ۱.۲۰KD «سابقه کیفری قابل‌توجه» در رابطه با همان جرم(ها) دارد؟ یعنی حکم اعدام، حبس ابد، حبس ۱۲ ماه یا بیشتر، یا چند حبس که مجموعشان ۱۲ ماه یا بیشتر باشد. حبس برای جرمی که در فهرست جرایم مرتبط نیست، این قاعده را فعال نمی‌کند.

اگر پاسخ هر دو مثبت باشد، تأیید اسپانسری باید رد شود، مگر اینکه وزیر یا نماینده او تأیید را معقول بداند. عواملی مانند زمان سپری‌شده از پایان مجازات، منافع کودکان اسپانسر یا متقاضی و مدت رابطه، بدون محدودیت به این موارد، می‌توانند مطرح شوند، اما نتیجه از پیش تضمین‌شده نیست.

اگر اسپانسر محکومیت جرم مرتبط دارد اما سابقه‌اش «قابل‌توجه» نیست، ویزا الزاماً رد نمی‌شود؛ ولی افشای این محکومیت به متقاضیان با رضایت اسپانسر انجام می‌شود و در معیارهای ویزا (Schedule 2، مانند بندهای مربوط به ویزای ۸۲۰ و ۳۰۹) رضایت اسپانسر و آگاهی متقاضی مطرح است. اگر محکومیتی باطل یا لغو شده، اثر آن را با متن مقرره و مشاوره تخصصی بسنجید.

گواهی پلیس

اداره مهاجرت می‌تواند از اسپانسر گواهی پلیس بخواهد؛ در ۱.۲۰KB از همسر یا پارتنر اسپانسر هم. این درخواست می‌تواند شامل استرالیا و کشورهای خارجی‌ای باشد که اسپانسر دست‌کم ۱۲ ماه در آن‌ها زندگی کرده است (با شمارش از تاریخ تعیین‌شده در مقرره، از جمله ۱۶ سالگی). این مدارک را کامل و در مهلت معقول ارائه دهید؛ ارائه‌نشدن آن‌ها می‌تواند به رد اسپانسری منجر شود. پنهان‌کاری یا ناهماهنگی در اطلاعات هم می‌تواند پیامدهای جدی جدا از خود سابقه داشته باشد.

۶. رابطه قبلی و پایان آن

پایان رابطه قبلی به‌خودی‌خود مانع نیست، اما سابقه آن در پرونده اهمیت دارد:

۷. استثنا: «شرایط قانع‌کننده» (Compelling Circumstances)

طبق ۱.۲۰J(2)، وزیر می‌تواند در صورت وجود شرایط قانع‌کننده‌ای که اسپانسر را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اسپانسری را با وجود محدودیت‌های تعداد یا زمان تأیید کند. امکان درخواست استثنا با حق دریافت معافیت فرق دارد. این اختیار تشخیصی است و قانون فهرست بسته‌ای از شرایط ندارد.

نمونه شرایطی که معمولاً مطرح می‌شوند (بر پایه رویه و راهنمای اجرایی)
آنچه معافیت خودکار ایجاد نمی‌کند

استثنای ۱.۲۰J را به ۱.۲۰KA، ۱.۲۰KB یا ۱.۲۰KC تعمیم ندهید. در ۱.۲۰J شرایط باید اسپانسر را تحت تأثیر قرار دهد؛ در ۱.۲۰KB «اسپانسر یا متقاضی»؛ و در ۱.۲۰KA معیار، دلایل قانع‌کننده غیرمالی متقاضی است.

درخواست استثنای قوی معمولاً چه ویژگی‌هایی دارد؟
  1. مستند است: گزارش پزشکی، مدارک سرپرستی، سند فوت یا گزارش پلیس در صورت لزوم.
  2. ارتباط را روشن می‌کند: توضیح می‌دهد شرایط شخصی دقیقاً چه ربطی به معیار قانونی دارد.
  3. پیش از ثبت آماده شده است، نه بعد از اعلام مشکل از سوی اداره مهاجرت.

۸. چرا «رابطه واقعی» همه‌چیز را حل نمی‌کند؟

اصالت رابطه شرط مهمی است، اما جایگزین معیارهای قانونی اسپانسری نمی‌شود. اگر محدودیت قانونی مانع تأیید اسپانسری باشد، مدارک قوی زندگی مشترک هم آن مانع را برطرف نمی‌کنند. فقط وقتی کمک می‌کنند که استثنا یا مسیر قانونی قابل‌اعمالی وجود داشته باشد و شرایطش احراز شود. بنابراین بررسی صلاحیت اسپانسر را پیش از صرف هزینه و آماده‌سازی کامل پرونده انجام دهید.

۹. چک‌لیست پیش از ثبت درخواست

نکات اجرایی ثبت درخواست

جمع‌بندی

اسپانسری ویزای پارتنر فقط درباره اثبات عشق و زندگی مشترک نیست. صلاحیت قانونی اسپانسر هم همان‌قدر مهم است. نکات اصلی:

  • معمولاً سقف دو نفر برای اسپانسری‌های مشمول ۱.۲۰J مطرح است و گذشت زمان آن را برطرف نمی‌کند.
  • قاعده پنج‌ساله هم برای کسانی که قبلاً اسپانسر کرده‌اند و هم برای کسانی که قبلاً اسپانسر شده‌اند مطرح است. مبنا تاریخ ثبت درخواست قبلی است و بررسی در زمان تصمیم‌گیری انجام می‌شود.
  • ۱.۲۰KA برای دارندگان برخی ویزاهای والدین مشارکتی قاعده‌ای جدا دارد و از تاریخ اعطای ویزای والدین شروع می‌شود.
  • ۱.۲۰KB و ۱.۲۰KC دو دسته متفاوت از محدودیت‌های کیفری هستند و هر سابقه‌ای رد خودکار نیست.
  • استثنای «شرایط قانع‌کننده» ممکن است کمک کند، اما حق قطعی نیست و به مدارک و متن مقرره وابسته است.
  • پیش از ثبت، سابقه اسپانسر را بررسی کنید، نه بعد از صرف هزینه.

اگر در سابقه اسپانسری، تاریخ‌ها یا سوابق کیفری تردید دارید، بررسی پرونده توسط وکیل مهاجرت یا نماینده ثبت‌شده مهاجرت (RMA) می‌تواند از هزینه و تأخیر ناشی از اقدام نادرست جلوگیری کند.

سؤالات متداول (FAQ)

۱.۲۰J معمولاً سقف دو نفر را در نظر می‌گیرد. در شرایط قانع‌کننده امکان بررسی استثنا وجود دارد، اما تأیید قطعی نیست.

نه. در ۱.۲۰J از تاریخ ثبت درخواست مربوط حساب می‌شود. در ۱.۲۰KA مبنا تاریخ اعطای ویزای والدین است.

از نظر متن مقرره، شرط ۵ سال در زمان تصمیم‌گیری درباره تأیید اسپانسری سنجیده می‌شود؛ بنابراین ثبت پیش از پنج سال از نظر فنی ممکن است. اما اگر اداره مهاجرت پیش از گذشت پنج سال تصمیم بگیرد، اسپانسری رد می‌شود؛ هزینه ویزا معمولاً بازپرداخت نمی‌شود و وضعیت بریجینگ‌ویزا و قانونی‌بودن اقامت شما می‌تواند تحت تأثیر قرار بگیرد. این تصمیم را فقط پس از مشاوره تخصصی بگیرید.

نه. دو مرحله برای یک شخص به معنای اسپانسری دو نفر متفاوت نیست. ساختار دقیق پرونده را بررسی کنید.

اگر هیچ مجوزی اعطا نشده باشد، معمولاً مثل اسپانسری موفق شمرده نمی‌شود. اما اگر اسپانسری پس گرفته شده و شریک قبلی بر پایه خشونت خانوادگی اقامت دائم گرفته باشد، ممکن است در شمارش لحاظ شود. سابقه را کامل بررسی و اعلام کنید.

نه. نوع جرم، محکومیت یا اتهام، میزان مجازات، سن متقاضیان و مقررات مربوط تعیین‌کننده‌اند. برخی سوابق مانع جدی‌اند و برخی استثنا دارند.

نه. فرزند می‌تواند در ارزیابی شرایط قانع‌کننده یا منافع کودک اهمیت داشته باشد، اما به‌تنهایی کافی نیست.

طلاق سابقه را پاک نمی‌کند. اگر مجوزی اعطا شده باشد، تعداد اسپانسری‌ها و فاصله پنج‌ساله باید بررسی شود.

نه. اصالت رابطه جایگزین معیارهای قانونی اسپانسر نیست.

امتیاز دهید

دیدگاهتان را بنویسید